प्रशांत ,

मी लिहिताना भरकटलोय .जयपूर मध्ये टी .व्ही .वर बातमी एकली IBN वर चर्चा पाहतांना मी २८ वर्षे मागे गेलो .त्यामधे पिगसास मधेच आले एवढेच  .मी ह्यात साधर्म्य दाखवतो आहे हे लक्षातही आले नाही .व्यवसायाच्या अनुषंगा ने  मी लोकांना दारू पाजत आलो आहे व हे चालणार आहे .आत्ता सुद्धा "मोवेत"ची महागडी वाईन बेड रुमच्या एका कोपऱ्यात एलिजिबल ब्युरोक्रटची  वाट पहात आहे .मी  लिहिताना लार्जर दयान लाइफ मॉड मधे गेलो .कुठेतरी चुकतंय पण काय व कसे याचा शोध घेतोय .

माझा एक अनुभवलेले पण गंमतीचे  निरीक्षण मी इथे सांगू इच्छितो . ..बरयाच बरबटलेल्या अधिकाऱ्यांची मुले अतिशय सच्छील सरळ नाकासमोर चालणारी स्वत:च्या जीवावर चांगल्या अमेरिकन विद्यापीठात प्रवेश मिळवणारी आहेत .घरात येणारा पैसा कुठल्या मार्गाने येतोय किती प्रमाणात येतोय  ह्याला अपवाद असणारी .व या उलट आपल्यासारख्या पांढ र पेश्या घरात IIT पास आउट पालकांची मुले शिक्षणात रेंगाळणारी काळात न काळात व्यसनांच्या अधिना जाणारी  .कुठेतरी हे थांबवणे गरजेचे आहे हे मनापासून वाटतेय . 

आपण आपल्याशी किती प्रामाणिक आहोत याला महत्व आहे त्यामुळेच या प्रश्नाचे उत्तर शोधण्याचा प्रयत्न करतोय ..

 आपल्या पार्ट्या , व्रत, वडीलधाऱ्यांचा उपमर्द वा अपमान , संस्कार या पद्धतीने विचार करणे ह्या पलीकडे जाणे  आता गरजेचे आहे . समाजाचा एक भाग व्रते उद्यापने  करणारा ऋषी-मुनी संस्कारांना महत्व देणारा व त्यातील एक पीढी अश्या पद्धतीने समोर येतीय हे त्रासदायक .

बर जाताजाता सांगतो मला दीक्षा देऊ इच्छिणाऱ्या पैकी एक पुण्यातील प्रथितयश सर्जन आहे दुसरा न्युयोर्कमध्ये सर्जन आहे,शिक्षण व समाजातील स्थान या पलीकडे जाऊन पाहणे गरजेचे आहे .